Bugun kechasi o‘zimni bilmay, biroz hayajon bilan tayyorlandim. O‘zimga yoqadigan penyuardan kiydim, ozgina atir sepdim. Shunchaki… bugun uni boshqacha kutgim keldi. Bilmadim nega — balki oxirgi kunlarda uni juda sog‘inganimdandir.

U televizorda futbol ko‘rayotganini bilardim. Baribir yuragim: “Balki tezroq kirar… balki hayron bo‘lar… balki yonimga o‘tirar,” deb pichirlardi.

Yotoqqa kirib, chiroqlarni yumshoq qoldirib, o‘zimni uning yonida tasavvur qila boshladim… Ammo bilmasdan uxlab qolibman.

Qachonki eshik sekin ochilgan ovozni eshitdim — shunda uyg‘ona boshladim. Ko‘zlarimni yarim ochganimda uni ko‘rdim. Eshikdan kirib kelganida avval to‘xtab qoldi. U meni ko‘rayotganini sezdim. Ichimdan mayin iliqlik tarqaldi.

Men hali ham yarim uyquda edim, lekin uning nigohini aniq sezdim — xuddi tanamga issiq kaft qo‘ygandek bo‘ldi.

U yonimga ohista o‘tirib, qo‘li bilan sochimni surdi. Butun tanamni yoqimli silab pastlay boshladi. Oyoq uchlarimni sekin oʻpdi butun tana jimiqib ketdi avval bunda qilmas edi. Keyin yana oʻpdi bu teparoq yana oʻpdi va yana teparoqqa qarab asta oʻpib kela boshladi. Tizzamga kelganda esa oʻng oyogʻimni yon tomanga asta surdi oxistalik bilan yana yoqim oʻpichlar bilan boshladi. Nafas olishim oʻzgara boshladi. Erim tepaga qarab oʻpib kelar edi ich kiyimim ustidan chuqur nafas oldi va oʻpkasiga toʻlgan havoni asta chiqara boshladi. Bu amim istuda roʻy berar edi. Ichimga huddi issiq shabada korganda boʻldi koʻzimni oʻchmasdan qoʻllarim bilan choyshabni maxkam ushlab oldim ovoz chiqarmaslik uchun goʻyoki ovoz chiraqsam bu roxat toʻxtab qoladigandek. Erim toʻxtab qoldi keyin tursigimni yecha boshladi. Va yana oʻsha shirin roxat bergan oʻpichlar bilan harakatini davom etirdi. Asta amimni ustiga kelib lablarini tekkazib oʻpa boshladi beixtiyor bellarim koʻtarilib chuqur nafas oldim. Erim yana oʻpardi bu shuda darajada roxat berardiki ovoz chiqarmaslikni iloji yoʻq edi
-ox, jonimmmm! Deya sekin takrorlay boshladim.
Birdan amim ichiga bor narsa kira boshladi. Bosh aylanib ketti oʻzimni butunlay yoʻqottim. Ovozimni ushlash turishni endi iloji yoʻq edi. Shunaqangi ox tortidb baqirar edim erim ovozimga mos ravishda tezlashar edi. Chuqurroq va tezroq.
-ox, jonim mazza oxxx!!! deya dodlardim.
Bilmadim qancha vaxt birdan ichimdan katta qoʻzgʻalish roʻy beradigandek, togʻdan qor koʻchadigandek hissiyotlar boshlanda. Havo yetmas edi chuqur-chuqur nafas olardim, oʻpkamni toʻldirib havo olsam ham yetmas edi. Belim oʻz-oʻzidan tepa-pasga harakat qila boshladi. Bordan tezlashib kettim buni sezgan erim ham tezlashdi. Oʻzimni fazoda vaznsiz holatdagidek his qildim va birdan chuqur nafas olib choʻqqi tepasidan pastga oʻzimni tashladim. Ancha oʻzimga kelmadim. Koʻzimni asta oʻchdim erim yonimda menga termulib yotardi erimga qarab
-Nima qildiz hayotim! Deya jilmayib raxmat aytgandek soʻradim.